تاريخ انتشار: 1366 تعداد صفحات: 86 نويسنده: بهرام بیضایی

کتاب شب سمور – نویسنده بهرام بیضایی

کتاب شب سمور – نویسنده بهرام بیضایی

داستان، یک جشن عروسی و شب پس از آن را در پاییز سال ۱۳۵۵ نشان می‌دهد.

جشن عروسی لاله است با آقای امانی. جشنی کوچک با شُرَکای امانی و همسرانشان و خواهر و

شوهرخواهرش و نیز پدر و مادر و پسرداییِ لاله و دوستش و همسر او. در جریان جشن تلفن بارها

به صدا درمی‌آید و کسی از پشت خط امانی را می‌خواهد. پس از مهمانی، امانی لاله را در

خانه تنها می‌گذارد و به بهانهٔ کار شبانه بیرون می‌زند. تا برگردد…

…

بیضایی در سالِ ۱۳۳۸، پس از یک سال ماندن پشتِ کنکورِ دانشگاه و شاهنامه خواندن و

با معافی از خدمت سربازی عمومی در قرعه‌کشی، دانشجوی ادبیات فارسی دانشکدهٔ ادبیات

دانشگاه تهران شد و سرِ درسِ استادانی از جمله محمّد معین و پرویز ناتل خانلری هم نشست و

از طرفی هم به استخدامِ ادارهٔ کلّ ثبت اسناد و املاک دماوند درآمد. ولی نه درسش به جایی رسید

و نه کارمندیش: «ادبیات، آن هم به امید اینکه در آن نمایشنامه نویسی درس بدهند، بعد وقتی دیدم خبری نیست، بیرون آمدم. در همان سال پشت دانشگاه یا شاید

هم زودتر با آشنایی با اساطیر یونان و روم، که شجاع الدین شفا ترجمه کرده بود، برایم این سؤال پیش آمد که چرا اساطیر ما گردآوری و طبقه‌بندی نشده، و هیچ کار

تاویلی و تحلیلی و معناشناسی روی آن انجام نشده.» با استادانِ دانشگاه (صادق کیا و لطفعلی صورتگر) نساخت و درس را ناتمام رها کرد و در دماوند بود که در

روستای گیلیارد یک تعزیه دید و فکرش متوجّهِ شیوهٔ ایرانیِ نمایش شد و پژوهش‌هایش را آغاز کرد. در اواخرِ دههٔ ۱۳۳۰ بود که با داریوش آشوری و جلال آل احمد و

هوشنگ کاووسی و همایون کاتوزیان و سیروس طاهباز در جلسه‌های هنری هفتگی در خانهٔ خلیل ملکی شرکت می‌کرد.