مترجم: افسر بهاروند تعداد صفحات: 405 نويسنده: دافنه دوموریه ناشر: انتشارات ارغوان

کتاب عشق ژنرال – نویسنده دافنه دوموریه

کتاب عشق ژنرال – نویسنده دافنه دوموریه

سپتامبر ۱۶۵۳ و اواخر تابستان است. اولین بادهای سرد پائیزی

می وزد وقتی از خواب بر میخیزم دیگر آفتاب از پنجره های شرقی

اطاق نمی تابد و با تانی خاص قبل از ساعت هشت قله و تپه مجاور را

روشن نمیکند. مه سفیدی خلیج را تا ظهر از انظار پنهان میدارد و

روی مرداب را نیز فرامیگیرد و زمانی که از آنجا بر میخیزد نسیم سردی

به دنبال خود بجا میگذارد . بهمین دلیل علفهای بلند چمن هرگز

خشک نمیشود و تا مدتی بعد از نیمروز در مقابل آفتاب میدرخشد

و برق میزند. قطرات درشت شبنم بی حرکت در شاخه ها آویزان است. جزر و مد مرداب را می نگرم بیشتر از آن وقتی که يك بار آن را نگریستم . گوئی میخواهند برای آن روز طرحی بریزند . هنگامی که آب از روی مرداب بتدریج کنار میرود، شنهای زرد در حالی که سخت و محکم و موجدارند ؛ پدیدار می شوند . در رؤیای احمقانه ام چنین مجسم میکنم با اینکه اینجا دراز کشیده ام همراه جزر بساحل دریا میروم و خوابهای پنهانی و کهنه ام که فکر میکردم برای ابد مدفون شده اند مانند صدفها و سنگریزه ها در روی شنها قرار گرفته و لخت و عریان در مقابل چشمانم ظاهر میشوند. این رشته ای که مرا بگذشته ام میبرد عجیب و شادی بخش است. چیز تأثر انگیزی نیست . مه و ابر ناپدید شده آفتاب در اوج خود پر از حرارت و گرمی با جزر فرو نشسته من در شادی شرکت میکند. دریائی که از خلیج میپیچد و بسمت مغرب میرود چقدر آبی و خشن است یکبار دیگر – چنین بنظرم میآید که جزر همیشه در نیمروز فرو می نشیند ـ هنگامیکه امید در اوج خود و حال من ساکت و آرام است و آنوقت، آنوقت نیمه هشیار از وجود سایه افسردگی ناگهانی در روح خود آگاه …